μητέρα ΦΥΣΗ-Ορφικός Ύμνος Φύσεως

Η ζωή έχει μια αέναη συνέχεια.

Στους πρώτους ανθρώπους του πλανήτη ΓΗ, 

η φύση προκαλούσε πάντοτε ένα δέος. 

Τα πάντα εξαρτιόταν από τις δυνάμεις της και όλα τα πλάσματα θεωρήθηκαν δικά της δημιουργήματα.

Έτσι η φύση θεοποιήθηκε και λατρεύτηκε όσο κανένας άλλος θεός.

Αργότερα οι θεοί,  δεν ήταν τίποτε άλλο παρά παιδιά της…….

η φύση πάντοτε είχε και θα έχει την πρώτη θέση στην καρδιά των ανθρώπων.

Η ζωή τους άμεσα εξαρτάται από αυτή, αυτή θεωρήθηκε η πρώτη μητέρα, τα πάντα γεννήθηκαν από αυτήν….

Τα ονόματα που της δόθηκαν είναι πολλά, σε κάθε μέρος του πλανήτη λατρεύτηκε με ξεχωριστό όνομα, στις περιοχές που αργότερα θα κατοικήσουν οι ΄Έλληνες θα μείνει γνωστή ως "Πότνια Θεά" η θεά των θηρών, δηλαδή των θηρίων, η Μινωική θεότητα που κρατά στα χέρια της φίδια, σύμβολο χθόνιο, αλλά και σύμβολο του φρόνιμου ζώου, του συνετού, αργότερα θα τη βρούμε ως Γαία, Κυβέλη, Ρέα, Δήμητρα, αλλά και με τα ονόματα όλων των θεών, θηλυκών και αρσενικών, πάντοτε την τιμούν με τελετές και Μυστήρια.

Ο χρόνος έχει μια κυκλική αέναη κίνηση, υπάρχει μία τάξις στο σύμπαν κι ο άνθρωπος σιγά-σιγά κατάλαβε πως είναι κι αυτός μέρος αυτής της τάξεως. 

Πρόσεξε πως τα πάντα σε αυτόν τον πλανήτη γεννιούνται και πεθαίνουν, από το πιο ταπεινό λουλουδάκι, μέχρι κι ο ίδιος ο άνθρωπος.

Αλλά κι όσα ήταν μακριά από τη γη που πατούσε, το σύμπαν, ο ουρανός με τα αστέρια του, η σελήνη που φάνταζε τόσο μακριά μα και τόσο κοντά, τα καιρικά φαινόμενα, όλα είχαν θέση στη λατρεία της φύσης, αφού συμβαίνουν συχνά και πολλές φορές με χρονική συνέπεια.

Ο άνθρωπος πρόσεξε πως τα πάντα αναγεννιούνται κι έτσι σιγά-σιγά άρχισε να φωλιάζει μέσα του η ελπίδα πως ίσως όταν κι αυτός πεθάνει, να μην σημάνει το τέλος γι' αυτόν, αλλά θα είναι το βήμα για μια νέα αρχή.

Φανερές τελετές για όλον τον κόσμο, αλλά και απόκρυφες τελετές, με τη μορφή Μυστηρίων, για τους μυημένους, αναπαριστούν 

το πέρασμα στον Κάτω Κόσμο και μια μελλοντική επάνοδο στη ζωή.

Ο Ορφικός Ύμνος της φύσεως, αποδεικνύει πως πάντοτε η λατρεία της φύσης, 

είχε το σπουδαιότερο ρόλο στη ζωή των ανθρώπων.

Ο ύμνος εκθειάζει όλες της τις δυνάμεις, με τόση λεπτομέρεια, 

που ανατριχιάζει κανείς διαβάζοντας τον 

και τελειώνει με μια ικεσία, μια ευχή, που φαντάζει σημερινή :

«θεά, σε ικετεύω, μαζί με τις πλούσιες εποχές (Ωρες), 

να φέρεις ειρήνη, υγεία και αύξηση των πάντων»

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΦΥΣΕΩΣ

x. ΦΥΣΕΩΣ θυμίαμα, αρώματα

Ω, Φύση, μητέρα όλων, πολυμήχανη μητέρα,

επουράνια, σεβαστή, δημιουργική βασίλισσα˙

πανδαμάτωρ (δαμάζεις τα πάντα), ακατανίκητη, κυβερνήτισσα, υπέρλαμπρη,

παντοκράτειρα (κυρία των πάντων), αιωνίως τιμημένη, υπέρτατη θεά, αθάνατη, πρωτότοκη, πανάρχαια, δοξασμένη˙

νυχτερινή, πολύπειρε (συνετή), φωτοφόρε (φέρεις το φως), ασυγκράτητη,

με αθόρυβους βαδίζεις αστραγάλους κι ελίσσουσα αφήνεις τα χνάρια σου˙

αγνή, αρχηγέ θεών, μάταιη και έσχατη (θάνατος-πέρας),

μέτοχος σε όλα, αλλά σε σένα δε συμμετέχει τίποτε˙

αυτοπάτωρ (η ίδια είσαι ο πατέρας σου), απάτωρ (δίχως πατέρα), αρσενική (ανδροπρεπής), εφευρετική (πολυμήχανη), μεγίστη˙

ανθηρή, πολύπλοκη, φιλία (καλοκαγαθία-ευμένεια), πολυσύνθετη, έμπειρη˙

κυρίαρχη, άρχουσα, ζωοδότρια, τροφοδότρια των πάντων, κόρη, αυτάρκεια, Δίκη˙ πολυώνυμη (με πολλά ονόματα) των Χαρίτων πειθώ

(πειστικότητα αλλά και  προθυμία κι υπακοή)˙

Αιθέρια, Χθόνια και θαλάσσια (Εναλία), προστάτιδα,

πικρή μεν για τους αχρείους (φαύλους), γλυκειά δε για τους πιστούς˙ πάνσοφε, πανδώτειρα, τροφέ, παντοκράτειρα˙

αυξιτρόφος (συντελείς στην αύξηση), γόνιμη,  σωτήρια όσων «ωριμάζουν» (πεθαίνουν)˙

Συ είσαι πατέρας των πάντων, μητέρα, τροφός και βυζάστρα (παραμάνα)˙

βοηθός των τοκετών, ευλογημένη, πολύσπορη, γεννάς κάθε τι την κατάλληλη εποχή (Ωριάς), ορμή πολύτεχνη,

πλάστρα (κατασκευάστρια), δημιουργική, σεμνή θεά,

αιώνια, κινητήρια, πολυμήχανη, περήφανη˙

αιωνίως συστρέφεσαι και στροβιλίζεσαι γρήγορα σαν ρεύμα˙

ρευστή, κυκλοτερής (κυκλοειδής), αλλάζεις αδιάκοπα μορφή˙

Καθισμένη σε καλό θρόνο, τιμημένη, μόνη εκτελείς το αποφασισμένο, σκηπτροφόρος υπεράνωθεν,

βροντάς δυνατά, πανίσχυρη,

ατρόμητη, πανδαμάτειρα (δαμάζεις τα πάντα), Μοίρα δίκαιη, πυρίπνοη˙

αιώνια ζωή, όπως επίσης αθάνατη και θεία πρόνοια˙

Τα πάντα είσαι εσύ, διότι τα πάντα μόνη δημιουργείς˙

Αλλά, θεά, σε ικετεύω, μαζί με τις πλούσιες εποχές (Ωρες), να φέρεις ειρήνη, υγεία και αύξηση των πάντων.

Ελεύθερη απόδοση στίχων: Ματσιαρόκου Χρυσούλα

Ὦ Φύσι, παμμήτειρα θεά, πολυμήχανε μῆτερ, 

 οὐρανία, πρέσβειρα, πολύκτιτε δαῖμον, ἄνασσα,

 πανδαμάτωρ, ἀδάμαστε, κυβερνήτειρα, παναυγής,

 παντοκράτειρα, † τετιμεν' αεί πανυπέρτατε δαῖμον,

 ἄφθιτε, πρωτογένεια, παλαίφατε, κυδιάνειρα,

ἐννυχία, πολύπειρε, σελασφόρε, δεινοκάθεκτε,

ἄψοφον ἀστραγάλοισι ποδῶν ἴχνος εἱλίσσουσα,

ἁγνή, κοσμήτειρα θεῶν ἀτελής τε τελευτή,

 κοινὴ μὲν πάντεσσιν, ἀκοινώνητε δὲ μούνη,

αὐτοπάτωρ, ἀπάτωρ, ᾂρσην,

πολύμητι, μεγίστη,

εὐάνθεια, πλοκίη, φιλία, πολύμικτε, δαῆμον,

ἡγεμόνη, κράντειρα, φερέσβιε, πάντροφε κούρη,

αὐτάρκεια, Δίκη, Χαρίτων πολυώνυμε πειθώ,

αἰθερίη,  χθονίη τε, καὶ εναλία μεδέουσα,  

πικρὰ μέν φαύλοισι, γλυκεῖα δὲ πειθομένοισι,

πάνσοφε, πανδώτειρα, κομίστρια, παμβασίλεια,

αὐξιτρόφος, πίειρα πεπαινομένων τε λύτειρα.

πάντων μὲν σὺ πατήρ, μήτηρ, τροφὸς ἠδὲ τιθηνός,

ὠκυλόχεια, μάκαιρα, πολύσπορος, ὡριὰς ὁρμή,

 παντοτεχνές, πλάστειρα, πολύκτιτε,  πότνιε δαῖμον,

 ἀιδίη, κινησιφόρος,  πολύπειρε, περίφρων,

ἀενάῳ στροφάλιγγι θοὸν ῥύμα δινεύουσα,

πάνρυτε, κυκλοτερής, ἀλλοτριομορφοδίαιτε,

εὔθρονε, τιμήεσσα, μόνη τὸ κριθὲν τελέουσα,

 σκηπτούχων ἐφύπερθε βαρυβρεμέτειρα κρατίστη,

ἄτρομε, πανδαμάτειρα, πεπρωμένη, αἶσα, πυρίπνους,

ἀίδιος ζωὴ ἠδ᾽ ἀθανάτη τε πρόνοια·

πάντα σύ ἐσσι, ἄνασσα· σὺ γὰρ μούνη τάδε τεύχεις. 

ἀλλά, θεά, λίτομαί σε † σὺν εὐόλβοισιν † ἐν ὥραις

εἰρήνην ὑγίειαν ἄγειν, αὔξησιν ἁπάντων.

Παμμήτειρα θεά : επίθετο της Γαίας

Χάριτες : θεές της καλλονής και της χάρης - ήταν 3 :

Αγλαΐα - Ευφροσύνη - Θάλεια

Ως θεές της πολεμικής δόξας στη Σπάρτη ονομάστηκαν:

Φάεννα και Κλήτα

Ως θεές που χάριζαν πολεμική δόξα στην Αθήνα ονομάστηκαν :

Ηγεμόνη και Αυξώ ή Χάρις και Πειθώ

Χθονία λεγόταν η

Γαία, Δημήτηρ, Περσεφόνη, Εκάτη, Νύξ, Γοργώ,

Ώρες 

12 κόρες του Χρόνου

στην Αθήνα λάτρευαν κυρίως τη Θαλλώ & την Καρπώ

- επίθετα : φθινοπωρίδες - ειαριναί - χορίτιδες - πολυάνθεμοι - ροδώπιδες - χρυσάμποκες - καλλίκομοι - ευπλόκαμοι - ροδοπήχεες - εύθρονοι

πανδώτειρα : επίθετο της Γης

παντοκράτειρα: επίθετο της Ρέας

λύτειρα : Σωτήρια, αυτή που σώζει, που λύει, διαλύει, απαλλάσσει, σωστική

Ἥρης, θυμίαμα ἀρώματα (Ορφικός ύμνος)

Ἥρης, θυμίαμα ἀρώματα

Κυανέοις κόλποισιν ἐνημένη, ἠερόμορφε,
Ἥρη παμβασίλεια, Διὸς σύλλεκτρε μάκαιρα,
ψυχοτρόφους αὔρας θνητοῖς παρέχουσα προσηνεῖς,
ὄμβρων μὲν μήτηρ, ἀνέμων τροφέ, παντογένεθλε.
χωρὶς γὰρ σέθεν οὐδὲν ὅλως ζωῆς φύσιν ἔγνω
κοινωνεῖς γὰρ ἅπασι κεκραμένη ἠέρι σεμνῷ
πάντων γὰρ κρατέεις μούνη πάντεσσί τ' ἀνάσσεις
ἠερίοις ῥοίζοισι τινασσομένη κατὰ χεῦμα.
ἀλλά, μάκαιρα θεά, πολυώνυμε, παμβασίλεια,
ἔλθοις εὐμενέουσα καλῷ γήθοντι προσώπῳ.

Ήρας θυμίαμα και αρώματα

Σε κυανούς κόλπους καθισμένη, αερόμορφη Ήρα,
παμβασίλεια, μακάρια σύζυγε του Δία,
που παρέχεις στους θνητούς ψυχοτρόφους χρήσιμες αύρες
μητέρα των βροχών, τροφέ ανέμων,
παντογένεθλη ( εσύ που γέννησες τα πάντα)
διότι δίχως εσένα δεν γνωρίζω να υπάρχει ζωή
μετέχεις σε όλα ανακατεμένη με θεϊκό αέρα,
διότι μόνη κρατάς τα πάντα,
σ' όλα δεσπόζεις μ' αέρινες κινήσεις σε ρεύματα,
αλλά μακάρια θεά πολυώνυμη, παμβασίλεια
ας έλθεις ευνοϊκή με ωραίο χαρούμενο πρόσωπο.

(απόδοση στίχων: Ματσιαρόκου Χρυσούλα)

ΟΡΦΕΩΣ ΥΜΝΟΣ Δήμητρος Ἐλευσινίας,

ΟΡΦΕΩΣ ΥΜΝΟΣ 40

Δήμητρος Ἐλευσινίας, θυμίαμα στύρακα

Δηώ, παμμήτειρα θεά, πολυώνυμε δαῖμον,
σεμνὴ Δήμητερ, κουροτρόφε, ὀλβιοδῶτι,
πλουτοδότειρα θεά, σταχυοτρόφε, παντοδότειρα,
εἰρήνηι χαίρουσα καὶ ἐργασίαις πολυμόχθοις,
σπερμεία, σωρῖτι, ἀλωαία, χλοόκαρπε,
ἣ ναίεις ἁγνοῖσιν Ἐλευσῖνος γυάλοισιν,
ἱμερόεσσ', ἐρατή, θνητῶν θρέπτειρα προπάντων,
ἡ πρώτη ζεύξασα βοῶν ἀροτῆρα τένοντα
καὶ βίον ἱμερόεντα βροτοῖς πολύολβον ἀνεῖσα,
αὐξιθαλής, Βρομίοιο συνέστιος, ἀγλαότιμος,
λαμπαδόεσσ', ἁγνή, δρεπάνοις χαίρουσα θερείοις
σὺ χθονία, σὺ δὲ φαινομένη, σὺ δε πᾶσι προσηνής
εὔτεκνε, παιδοφίλη, σεμνή, κουροτρόφε κούρα,
ἅρμα δρακοντείοισιν ὑποζεύξασα χαλινοῖς
ἐγκυκλίοις δίναις περὶ σὸν θρόνον εὐάζουσα,
μουνογενής, πολύτεκνε θεά, πολυπότνια θνητοῖς,
ἧς πολλαὶ μορφαί, πολυάνθεμοι, ἱεροθαλεῖς.
ἐλθέ, μάκαιρ', ἁγνή, καρποῖς βρίθουσα θερείοις,
εἰρήνην κατάγουσα καὶ εὐνομίην ἐρατεινὴν
καὶ πλοῦτον πολύολβον, ὁμοῦ δ' ὑγίειαν ἄνασσαν.


Δήμητρος Ἐλευσινίας, θυμίαμα στύρακα


Δηώ, μητέρα των πάντων, θεά πολυώνυμη δαίμονα,
Σεμνή Δήμητρα, παιδοτρόφε, που παρέχεις πλούτο κι ευτυχία, σταχυοτρόφε, παντοδότειρα, που χαίρεσαι στην ειρήνη και στις πολύμοχθες εργασίες,
προστάτιδα των σπερμάτων, που παρέχεις γεννήματα,
προστάτιδα της συγκομιδής του αλωνίσματος και των χλωρών καρπών,
που κατοικείς στις αγνές κοιλάδες της Ελευσίνας, πολυπόθητε,
αγαπητή, τροφέ θνητών,
εσύ πρώτη έζευξες τον αυχένα των καματερών βοδιών (για καλλιέργεια)
και χάρισες περιπόθητο βίο στους θνητούς τους πανευτυχείς,
συντελείς στην αύξηση των φυτών, είσαι σύνοικος του Βρομίου (Διόνυσου), λαμπροτιμημένη, αγνή, χαίρεσαι με τα θερινά δρεπάνια.
Εσύ χθόνια (κάτω από τη γη) αλλά και φανερή, εσύ σε όλους προσιτή,
αγαθή προς τα τέκνα σου, εσύ που αγαπάς τα παιδιά,
σεμνή, κόρη που τρέφεις τα παιδιά,
έζευξες άρμα δρακόντων με χαλινάρια,
οπαδών που κραυγάζουν γύρω από το θρόνο σου με κυκλικούς χορούς.
Θεά μονογενή, θεά πολύτεκνε, πολυσέβαστη στους θνητούς,
με πολλές πολυάνθεμες και ιεροθηλείς μορφές.
Έλα μακάρια, αγνή, που βρίθεις από καλοκαιρινούς καρπούς,
φέρε ειρήνη και ευνομία πολυπόθητη και πλούτο πολυευτυχισμένο,
μαζί με αυτά και την βασίλισσα υγεία.

απόδοση στίχων: Ματσιαρόκου Χρυσούλα

Ορφικός Ύμνος Γῆς

Ορφικός Ύμνος  Γῆς (26)

Γῆς, θυμίαμα πᾶν σπέρμα πλὴν κυάμων καὶ ἀρωμάτων

Γαῖα θεά, μῆτερ μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
πάντροφε, πανδώτειρα, τελεσφόρε, παντολέτειρα,
αὐξιθαλής, φερέκαρπε, καλαῖς ὥρῃσι βρύουσα•
ἕδρανον ἀθανάτου κόσμου, πολυποίκιλε κούρη,
ἣ λοχίαις ὠδῖσι κύεις καρπὸν πολυειδῆ•
ἀιδίη, πολύσεπτε, βαθύστερν', ὀλβιόμοιρε,
ἡδυπνόοις χαίρουσα χλόαις, πολυάνθεμε δαῖμον,
ὀμβροχαρής, περὶ τὴν κόσμος πολυδαίδαλος ἄστρων
εἱλεῖται φύσει ἀενάῳ καὶ ῥεύμασι δεινοῖς•
ἀλλά, μάκαιρα θεά, καρποὺς αὔξοις πολυγηθεῖς,
εὐμενὲς ἦτορ ἔχουσα, σὺν εὐόλβοισιν ἐν ὥραις.


Ορφικός Ύμνος ΓΗΣ 26

Γαία θεά, μητέρα θεών και των θνητών ανθρώπων,
πάντροφε, πανδώτειρα (που τρέφεις και δίδεις τα πάντα)
τελεσφόρε, παντολέτειρα
(που τα πάντα τελειοποιείς και τα πάντα θανατώνεις)
που φέρεις και αυξάνεις τους καρπούς,
γεμάτη καλές εποχές, θεμέλιο του αθανάτου κόσμου,
πολυποίκιλη κόρη που κυοφορείς ποικίλους καρπούς με ωδίνες,
αιώνια πολυσέβαστη, βαθύστερνη καλότυχη,
που χαίρεσαι στις μυρωδάτες χλόες,
πολυάνθεμη θεά, αγαπάς τη βροχή,
γύρω σου πολυδαίδαλος κόσμος άστρων περιστρέφεται αέναα (διαρκώς)
και δίνες ρευμάτων, αλλά μακάρια θεά,
αύξησε τους καρπούς προξένησε μας χαρά,
με φιλεύσπλαχνη καρδιά και πλούσιες εποχές.

Απόδοση στίχων: Ματσιαρόκου Χρυσούλα